Ook al past het onderwerp van het bekende nummer van Bruce Springsteen niet bij een reisverslag over Philadelphia, toch kan ik het niet laten om dat lied als titel te gebruiken. Drie dagen en twee nachten brachten we door in The City of Brotherly Love, en dat was ruimschoots voldoende om de zesde stad van de VS beter te leren kennen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Nadat we in de voormiddag Georgetown in Washington hebben verkend, nemen we de trein om zo’n twee uur later in Philly aan te komen. We installeren ons in de Cornerstone Bed and Breakfast van Dennis en Liz. Geweldig koppel. Al begreep hij niet goed hoe tien mensen die elkaar van haar noch pluim kennen samen een reis kunnen maken, het lag waarschijnlijk aan onze “it’s a social experiment“-introductie 😉 Hun woning – “We raised four daughters in this house” – ligt pal in het universiteitsgedeelte van de stad en niet ver van het centrum. Gebouwd in 1865 in Victoriaanse stijl, prachtig gerestaureerd, ingericht met meubels en accessoires waarvoor de omschrijving decadent niet volstaat en met een privébadkamer bij elke slaapkamer (zelf beland ik in de Franklin Room). Een ‘folieke’, het moet kunnen.

Philadelphia: Cornerstone B&B Philadelphia: Cornerstone B&B Franklin RoomPhiladelphia: Cornerstone B&B

Op onze eerste avond wandelen we langs de studentenhuizen en nemen we de metro naar het centrum. Op aanraden van Dennis trekken we naar Jim’s Steaks voor een traditionele hap: the Philly cheesesteak. Groot broodje, veel vlees en een stevige klodder saus basically. We sluiten de dag af met cocktails (volgens mijn reisdagboek is er iets met een ID gebeurd, maar dat weet ik niet meer), een taxi – want ondertussen valt de regen met bakken uit de lucht – brengt ons veilig terug.

Philadelphia speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van de Verenigde Staten. In 1776 was de stad het toneel van de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring. De volgende dag duiken we dan ook de geschiedenis in. We starten met een film over de onafhankelijkheidsstrijd in het bezoekerscentrum in het Independence National Historical Parc om daarna heel wat belangrijke gebouwen en symbolen te bezoeken. In een paviljoen/museum tegenover de Independence Hall werpen we onder andere een blik op Liberty Bell, de historische klok uit de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog. In juli 1776 bracht haar geluid de burgers van Philadelphia samen voor het voorlezen van de Declaration of Independence. In de Independence Hall krijgen we ook een rondleiding van een gids.

Philadelphia: Independence Hall Philadelphia: Independence Hall 2

Tussendoor bezoeken we de Reading Terminal Market, één van de grootste en oudste publieke markten met een gigantisch aanbod van vlees, vis, kaas, groenten, desserten (pancakes als middageten, nom nom, maar ook juwelen, decoratiespulletjes en souvenirs.

’s Avonds gaan we eten in de City Tavern, een replica van een historisch gebouw uit de 18de eeuw waar the Founding Fathers afspraken. Op ons bord belanden gerechten gemaakt volgens authentieke recepten uit de 18de eeuw en opgediend door obers in kostuums die rechtstreeks uit de teletijdmachine lijken te komen. Nadien besluiten een paar van onze groep nog langs het water en Elfreth’s Alley, de oudste straat van de stad, te wandelen, maar het feit dat ik daar geen foto’s van heb, bewijst dat mijn voeten die avond nog één stap weigerden te zetten 😉

Philadelphia: City Tavern

Oorspronkelijk heette het plaza in het midden van de stad het JFK Plaza, maar door het LOVE standbeeld is de naam veranderd in het LOVE Park. Aanschuiven voor een foto bij het bekende kunstwerk van Robert Indiana terwijl een Amerikaanse vrouw met iets te veel attitude je commandeert, het hoort er trouwens bij 😉 Uitrusten op een alweer snikhete dag doen we bij de LOVE Park fontein.

Philadelphia: Love Park fontein

Op onze laatste ochtend wandelen we naar het Philadelphia Museum of Art. Niet voor de talloze kunstwerken, maar voor de trappen uit de wereldberoemde film Rocky met Sylvester Stallone. We lopen de treden op – de ene al wat meer gezwind dan de andere – en genieten bovenaan van het prachtige uitzicht over de stad. Onderaan de trappen poseren we bij het bronzen standbeeld van de bekende bokser. ’t Is een klassieker onder de toeristenfoto’s.

IMG_20150808_094522[1]

Daarna schotelen Dennis en Liz ons nog “a real American breakfast” voor dat onder andere uit een hamburger, een stuk quiche en een croissant bestaat. Of dat gesmaakt heeft na die trappen? ’t Zal wel zijn 🙂 We nemen afscheid van het koppel (door een grapje van haar vriend zal ik Dennis nooit vergeten, iets met een buik, een speedo en mijn sterk visueel geheugen…), want daarna is het tijd om de trein te nemen naar The City That Never Sleeps: New York! 

Philadelphia: a real American breakfast

Wat lijkt het mij handig om vanuit een bepaald thema te schrijven. Om met een duidelijke focus te werken. Zoals Tom met zijn woonblog, Nies met haar reisblog of Amylia met haar foodblog. Mijn virtueel erf daarentegen is een allegaartje. Wat reizen, wat foto’s, wat verhalen over mijn metekind. Maar onlangs besefte ik dat er wel een constante is. Gênante momenten, dat onderwerp keert hier regelmatig terug. Want ik rijg ze aan elkaar zoals de parels van een halssnoer.

Toen ik op de dag van één van mijn laatste domme avonturen en ondanks het herhaaldelijk advies om op te letten, toch over een oplaadkabel ben gestruikeld, raadde mij baas mij aan om diezelfde avond niets meer te ondernemen en muisstil in de zetel te zitten wegens een overduidelijke lompe dag. Ahum…

Hoe het begon…

Een van mijn collega’s heeft flyers nodig. Anderhalve week na de bestelling vraag ik me af waar mijn drukwerk blijft. Dan merk ik dat de flyers nog niet betaald zijn. En geen drukwerk zonder euro’s op de rekening. Stomweg vergeten. Gelukkig had ik nog geen boze tweet naar de drukkerij gestuurd 😉 Geen probleem, denk ik, ik regel meteen een spoedbestelling en dan hebben we ze binnen twee dagen. Jammer genoeg worden de flyers pas drie dagen geleverd, waardoor mijn collega zijn volledige planning moet wijzigen. Opnieuw stom. We spreken af dat ik ze de volgende ochtend meebreng zodat hij de dag nadien reclame kan maken.

Op dinsdagochtend zet ik de flyers in mijn tote bag van Charlie magazine naast mijn handtas, zodat ik ze zeker niet kan vergeten. Het is één van de eerste mooie lentedagen, en ik geniet van het zonnetje terwijl ik rustig naar het station wandel. Op het moment dat ik mijn voet op de onderste traptrede naar het perron zet, besef ik dat mijn flyers nog op de tafel staan. Shit. Ik treuzel nog een paar seconden, maar keer terug naar huis. Ik kan de planning van mijn collega niet nog een keer in de war gooien. En gelukkig moeten we op het werk niet op een vast uur starten.

Een uur later – want ik heb maar één trein per uur – ben ik met mijn flyers op weg. Net als ik denk dat een uur later vertrekken heel rustig is doordat er minder pendelaars en geen scholieren zijn, stapt een klas de trein op. De juf heeft niet gereserveerd, dus de uitgelaten – “joepie, we gaan op uitstap” – schoolkinderen komen verspreid in ‘mijn’ wagon zitten. Of ze hun spullen op de nog vrije plaats naast mij mogen leggen, vragen enkele meisjes. Als ik ja knik, gooien ze zowat alle rugzakken en jassen van hun vrienden en vriendinnen naast mij.

Als de trein het voor mij laatste station voorbij rijdt, laat één van de jongens zijn pennenzak vallen. Stiften, kleurpotloden, stylo’s…, ze rollen van de ene naar de andere kant. Alle kinderen duiken naar de grond. Ze gillen, grijpen verkeerdelijk mijn voeten vast en shotten per ongeluk tegen mijn scheenbeen terwijl ze het schrijfgerief verzamelen. In alle drukte klauter ik over armen en benen naar de deur, want ondertussen ben ik aan mijn halte. Ik stap af, schik mijn jas – die ik nog snel van onder de rugzakken heb gegraaid, over mijn tas, zet één stap en … FUCK … ik ben mijn flyers vergeten. Ik draai me nog snel om, maar de trein is al in beweging.

Opgefokt, kwaad, lastig… kom ik toe op het werk. Struikelend over mijn woorden verwittig ik de klantendienst van de NMBS. Ik bel ook naar het station van Antwerpen-Centraal, de eindhalte van mijn trein, en vul een formulier voor verloren voorwerpen in. Extra gênant wordt het als ik mijn tote bag beschrijf: “ja, klopt, er staat fuck op (van Fuck Fake)“.

Ik ben nog maar één keer iets vergeten op de trein, mijn muts van LN Beanies die ik naar aanleiding van mijn 30 before 30 bucket list heb gekocht, en ze is nooit opgedoken. Ik koester dan ook geen hoop. Ondanks de tweets van zowel de NMBS als Charlie. En ik voel mij zo schuldig tegenover mijn collega. Want met het vrije Hemelvaartweekend en de start van de activiteit in het vooruitzicht is het de moeite niet om de flyers opnieuw te bestellen/drukken/laten leveren.

Een uur later krijg ik telefoon: “Mieke, met het station van Antwerpen-Centraal, we hebben je tas met flyers gevonden, je mag ze komen halen“.  Hashtag #luckyducky

En de activiteit? Die was een succes 🙂

Anse Cool in Antwerpen-Centraal 2

Foto: Anse in het station van Antwerpen-Centraal

 

Op 4 en 5 juni organiseert Velt haar jaarlijkse ecotuindagen. Dan kan je zo’n 190 sier- en moestuinen, boomgaarden, gezins- en stadstuinen ontdekken. Ook Groen Genot doet voor de eerste keer mee. Op zondag, tussen 10 uur en 18 uur, kan iedereen genieten van het kleine paradijsje (nu ja, klein, wat is 18 are) van moeke Hilde. Een prachtige en inspirerende dag verzekerd!

2016.06.05 - Flyer Velt ecotuinweekend-page-001

Je kan rondleidingen en demonstraties volgen, de standen van de compostmeesters van Londerzeel en Comité Jean Pain bezoeken en zwaaien naar de mensen van Velt Neer-Brabant, de plaatselijke afdeling van Velt. Als je dorst hebt, kan je terecht op het gezellig terras van de Oxfam-Wereldwinkel van Londerzeel. En wie graag een foto (met of zonder moeke Hilde *fan alert*) wil, mijn camera en ik staan de hele tijd paraat om al dat leuks in beeld te brengen 😉

Over Groen Genot

Op de website van Velt vind je al wat achtergrondinformatie over Groen Genot, maar ik vat het hier al even samen. Vooraan zie je haagjes en hortensia’s en achteraan een poel (waar kikkers s*ks hebben *gniffel*) en knotwilgen. In het bosje aan de zijkant scharrelen kippen rond een prachtig verbouwde kar. En in het tweede kippenhok lopen zijdehoentjes en marankippen rond (tenzij ze ontsnappen…).

In de groentetuin, verdeeld in verschillende compartimenten en omheind met kastanjehekken, groeien zowel oude als nieuwe groenten zoals yacon en zoete aardappel. Je vindt ook een kruidentuin en een bessenkooi (besjes! confituur!). En ook nog hoogstambomen, bloemrijke borders voor vlinders, bijen en andere insecten. En heel veel planten en bloemen ook natuurlijk, ah ja 😉

Praktisch

Naast moeke Hilde zetten nog twee tuinfanaten in de buurt hun tuin open. Daarvoor hebben ze een wandel- of fietslus van 2,5 kilometer voorzien. Je kan starten:

  • Tuin 1: Handelsstraat 106, Malderen
  • Tuin 2: Groen Genot, Zwaluwstraat 72/1, Malderen 
  • Tuin 3: Brusselmanstraat 89, Buggenhout

Kinderen zijn welkom en de tuin is grotendeels toegankelijk voor rolstoelen.

Goesting gekregen om langs te komen? Moeke Hilde speelt op zondag 5 juni de perfecte tuingastvrouw, weliswaar met haar caoutchouc botten aan 😉 Ondertussen duimen we voor stralend weer. Hopelijk tot dan!

MjAxMi1kN2Q4YWQ2NGE4NzNmM2FiOmdat ik dankzij mijn 30 before 30 bucket list zoveel leuke momenten heb beleefd. Omdat ik een paar dromen heb vervuld die al een tijd op mijn verlanglijstje stonden. Omdat ik gecharmeerd was door het enthousiasme en de hulp van mijn omgeving. Omdat ook tram 3 een speciaal jaar is. Daarom heb ik een nieuwe bucket list opgesteld met 30 dingen die ik tijdens mijn dertigste levensjaar wil uitvoeren.

  1. Het eerste puntje kan ik al meteen schrappen. Op mijn dertigste verjaardag afgelopen zaterdag ben ik Plan Ouder geworden: ik heb een meisje uit Afrika geadopteerd. Deze week bezorgt Plan België mij een pakket met meer informatie.
  2. Ik heb nog nooit een film van James Bond gezien. Misschien kan ik ernaar kijken terwijl ik een martini shaken not stirred drink 😉
  3. Dat geldt ook voor een voorstelling van Cirque du Soleil (het kijken, niet het drinken).
  4. Mijn mama deed het al, net als moeke Hilde en een deel van haar gezin, en ook bij mij spreekt een luchtballonvaart tot mijn verbeelding.
  5. Op de Boekenbeurs vorig jaar kocht ik het boekje Een vraag per dag, dat vul ik sinds zaterdag in (een volledig jaar).
  6. Toen we met Vlaanderen Vakantieland Genk ontdekten en tijdens de vrijgezellendag van lady I. hebben we zelf pasta gemaakt. Nadien kreeg ik een pastamachine. Heel tof, alleen staat ze al jaren ongebruikt in de kast.
  7. In diezelfde kast staan ook heel wat kookboeken met gerechten die ik nog niet heb getest. Ik wil minstens 30 nieuwe recepten proberen.
  8. Mijn laptop vindt de tassen van Oilily heel mooi 😉
  9. Normaal gezien neem ik de trein, maar ik wil heen en weer naar het werk fietsen. Niet speciaal, vind je? Goh, het gaat toch om zo’n 60 kilometer (heen en weer). Tenzij ik wacht tot we verhuisd zijn, dan moet ik maar 42 kilometer trappen 😉
  10. Over fietsen gesproken: een ritje met een tandem lijkt me heel leuk.
  11. Voor mijn vorige bucket list maakte ik foto’s in het Hallerbos en in het station van Luik-Guillemins, deze keer moet de Franse kust (Cap Blanch Nez, Cap Gris Nez…) ‘model’ spelen.
  12. In december staan er een paar nieuwe bezienswaardigheden in Zuid-Afrika op het programma. En ja, mijn tickets zijn al geboekt 😉 Joepie!
  13. Oorspronkelijk had ik geschreven om roomservice in een hotel te bestellen, maar eigenlijk lijkt logeren in mijn stad mij ook tof.
  14. Ook mijn mama stapt binnen enkele maanden op een nieuwe tram, we denken eraan om dat te vieren met een etentje in een sterrenrestaurant (of we smullen op een ander moment).
  15. Na die twee fietstochten zal een ritje in een limousine of in een koets deugd doen.
  16. Naar het schijnt is het een vorm van sluikstorten, maar ik wil toch een boodschap in een fles versturen.
  17. Ik kan mij niet herinneren dat ik ooit al iets gemaakt heb met een naaimachine.
  18. Een nieuwe tram vraagt om een nieuwe look: de kapper mag mijn haar ombre kleuren.
  19. Het programma van de schrijfdag van Creatief Schrijven ziet er altijd interessant uit.
  20. Pairi Daiza schijnt adembenemend te zijn.
  21. Op zondagvoormiddag staat de tv vaak op de De Zevende Dag, ik wil graag een opname bijwonen.
  22. Ik ben begonnen met een scrapbook over mijn 30 before 30 bucket list en – eindelijk – een website over mijn foto’s. Binnenkort toon ik graag de resultaten.
  23. Tijdens het verjaardagsfeestje van een vriendin vorig jaar speelden we Hondopoly, zelf kocht ik de versie met katten, maar die heb ik ondertussen nog nooit gespeeld.
  24. Nog meer kopjes en snorharen, want deze crazy cat lady wil graag naar het kattencafé.
  25. Ik ben aan het sparen voor een nieuwe lens.
  26. Ik laat graag het kind in mij los door nog eens te hoelahoepen, het hinkelspel te spelen en touwtje te springen.
  27. Na mijn kindertijd keer ik graag terug naar (een party van) de 90’s en 00’s.
  28. Op 8 april 2017 staat de teller van het aantal baantjes in het zwembad op een totaal van 30 kilometer (dat zijn heel veel lengtes).
  29. Ik zag al heel wat zonsondergangen, maar nog nooit één vanuit een hangmat.
  30. Tenslotte wil ik “hallo” kunnen zeggen in 30 verschillende talen.

Ready. Set. Go!

Laat die 29+1 morgen maar komen, afgelopen maandag heb ik mijn 30 before 30 bucket list afgewerkt 🙂 Het was zo’n leuk jaar! Met fijne dingen. Onnozele dingen. Lieve dingen. Ze hebben mijn leven een heel klein beetje veranderd. Een samenvatting.  View Full Post